XX JUBILEUSZOWY Festiwal Kultury Ukraińskiej w Koszalinie       28 czerwca - 3 lipca 2011

Kronika Festiwalu

Pierwszy Festiwal odbył się 22–23 lipca 1967 r. w Sanoku. Oficjalna nazwa – І Festiwal Ukraińskiej Estrady.
Odbywał się w Powiatowym domu kultury. Publiczność obejrzała trzy koncerty: „Pieśnią sławimy święto lipcowe”, „Oj, spiwanoczki moji”, „Koncert przyjaźni”. W Festiwalu wzięło udział 15 zespołów (172 wykonawców), wśród nich: Karpatianyn z Preszowa, zespoły artystyczne z Sanoka i Komańczy, olsztyńska estrada, zespół z Zyndranowej, zespoły artystyczne z Kalnikowa, kapela bandurzystów z Trzebiatowa, zespół ze wsi Lisec, młodzieżowa orkiestra z Miastka, Czajka z Gdańska, Trembita z Wrocławia, Beskidy z Przemyśla i Chór warszawski. Publiczność liczyła ok. 700 osób.

ІІ Festiwal Ukraińskiej Pieśni, Muzyki i Tańca odbył się 29–30 czerwca 1968 r. w Kętrzynie w sali Kina Wojskowego (ok. 800 widzów) i na miejscowym stadionie (4000 widzów). W programie czterech koncertów („Posijała ohiroczky”, „Czerwona trojanda”, „Chodyt’ harbuz po horodu”, „Lyn’ nasza pisne”) wzięło udział 18 zespołów, m.in.: Chór reprezentacyjny Ukraińskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego (UTSK), zespoły artystyczne z Lis i Kliszczel, młodzieżowy zespół z Legnicy, Beskidy z Przemyśla, kapela ludowa Bandura z Trzebiatowa, duet ze Szczecina (Marusia Pograniczna i Chrystia Husak), trio Harfa z Rzeszowa, Sołowiji z Krakowa, Czajka z Gdańska, Trembita z Wrocławia, chór dzieci z ukraińskiej Szkoły Podstawowej z Bań Mazurskich i Punktu nauczania języka ukraińskiego w Lisach, dzieci z Punktu nauczania języka ukraińskiego w Głębocku, uczniowie z Białego Boru, młodzież z Ukraińskiego Liceum Pedagogicznego w Bartoszycach, estrada studentów Uniwersytetu Warszawskiego, zespół taneczny dziewcząt z Warszawy, Olga Tabacznyk, Aja Maciganowska, Wołodymyr Denysenko, Łemkowski zespół z kapelą ludową ze wsi Zyndranowa.

W roku 1969 w Koszalinie 28. і 29. czerwca w Hali sportowej ponad 3000 widzów oglądało ІІІ Festiwal Ukraińskiej Pieśni i Muzyki. Wystąpiło na nim 14 zespołów (300 wykonawców). W ramach Festiwalu odbyły się trzy koncerty: ukraińskich pieśni ludowych „Za horamy kaczky pływut’”, młodzieżowy „Ta sołowejko ne zatych” oraz ukraińskiej pieśni estradowej „Lety, moja pisne, lety…”. W koncertach udział wzięli m.in.: Chór reprezentacyjny UTSK, orkiestra mandolinistów Barwinek z Koszalina, Chór im. Leontowycza ze Słupska, bandurzyści z Trzebiatowa, Łemkowski Zespół Pieśni i Tańca, chór Wesełka z Białego Boru, Zespół Pieśni i Tańca Liceum Ogólnokształcącego z Legnicy, zespół z Ukraińskiego Liceum Pedagogicznego w Bartoszycach, Synia Lentoczka i Beskidy z Przemyśla, grupa estradowa z Bań Mazurskich, grupa śpiewaków z Krakowa, Czajka z Gdańska, Trembita z Wrocławia, Aja Maciganowska, Olga Tabacznyk, Wołodymyr Denysenko.

Podczas ІV Festiwalu Ukraińskiej Pieśni, Muzyki i Tańca, który odbył się 27 czerwca 1971 r. w Warszawie w Teatrze Rozrywka obejrzeć można było dwa koncerty (ukraińskiej pieśni ludowej i ukraińskiej muzyki chóralnej i estradowej). Wystąpiło 14 zespołów, w tym: chór Szkoły Podstawowej im. T. Szewczenki z Białego Boru, Zespół Pieśni i Tańca Liceum Ogólnokształcącego z Górowa Iławeckiego, młodzieżowa grupa wokalna Synia Lentoczka z Przemyśla, Zespół Pieśni i Tańca Liceum Ogólnokształcącego z Legnicy, Troista muzyka z Bobrownika, Łemkowyna, Reprezentacyjny chór męski, Słupski chór im. Mykoły Leontowycza, Smericzky z Bań Mazurskich, studencki zespół z Warszawy, przemyskie Beskidy, lubelska Trojanda, zespół bandurzystów ze Szczecina, Mieszany chór UTSK z Warszawy i Gdańska, a także Leokadia i Bernard Ladyszi, Wołodymyr Denysenko, Mirosław Krawczuk.

V Festiwal Ukraińskiej Pieśni, Muzyki i Tańca odbył się w dniach 30. czerwca – 1. lipca 1973 r. również w Warszawie, tym razem w Amfiteatrze na wodzie w Parku Łazienkowskim i w Filharmonii Narodowej. Program przygotował Jarosław Polański, koncerty prowadzili Daria Jarczak i Bohdan Siutryk. Wystąpiło 21 zespołów (419 wykonawców). Odbyły się trzy koncerty, pierwszy – na cześć М. Kopernika, drugi – składający się z dwóch części („Pisnja nasz druh” i „Z narodnoji krynyci”), trzeci pod nazwą „Zadzwenimo razom, brattia”. Wystąpili: Łemkowyna, Beskidy, Dumka, Barwinok, Trojanda, Iskorky, Młodzieżowa grupa muzyczna, Chór ludowy z Białego Boru, Smericzky, Duma, Czeremosz (Trzebiatów), Osławiany z Mokrego, Żurawli, Czumaky ze Szczecina i chór z Budrów.

W koszalińskim Amfiteatrze 2–3 lipca 1977 r. odbył się VІ Centralny Przegląd Amatorskich Zespołów Artystycznych UTSK, na którym wystąpiło 20 zespołów na trzech koncertach (4000 widzów w sobotę; prawie 7000 w niedzielę). Reżyserem Festiwalu był Wołodymyr Serkiz, a konferansjerami – Andrzej Zborowski i Bohdan Siutryk. Podczas tego wydarzenia po raz pierwszy usłyszeliśmy „Marsz Zaporoski” («Запорізька похідна»). W koncertach udział wzięły następujące zespoły: Żurawli, Werchowyna, Osławiany, zespoły z Liceum w Legnicy i Dumka z LO w Górowie Iławieckim, Susidojky z Bobrownika, Lastiwky z Przemyśla, Wodohraj z Lublina, „Dwa x dwa” z Białego Boru, Prolisky, Sokoły-76 z Olsztyna.

VIІ Centralny Przegląd Amatorskich Zespołów Artystycznych UTSK miał miejsce 13 і 14 czerwca 1981 r. znów w Koszalinie w Amfiteatrze. Reżyserem był Wołodymyr Wasilewski. Konferansjerzy: Bohdan Siutryk i Andrzej Zborowski. Widzowie obejrzeli występy ponad 20 zespołów, m.in.: Żurawli, Czajka, Werchowyna, Łemkowyna, Osławiany, Czeremosz, Swojaky, Zespół Pieśni i Tańca LO Nr 4 z Legnicy, Połonyna, Strumoczok, Mrija, Dumka, Czumaky, Bili Kruky, Romen, Kanny, Iskry-80, Witerec’, Sim strun, Karpaty, Trio bandurystok, Wereteno, Arkan.

W VIІІ Centralnym Przeglądzie Amatorskich Zespołów Artystycznych UTSK wzięło udział do 5000 widzów w każdym z trzech koncertów. Przegląd odbył się w dniach 9–10 lipca 1983 r. po raz pierwszy w Operze Leśnej w Sopocie. Reżyserem był Wołodymyr Wasilewski, kierownikiem artystycznym – Bohdan Siutryk. Wystąpiło 26 zespołów (486 wykonawców), w tym: Dumka, Zespół Pieśni i Tańca LO Nr 4 z Legnicy, Sim strun, Wereteno, Łemkowyna, Osławiany, Susidojky, Czeremosz, Werchowyna, Chór mieszany z Gdańska, Połonyna, Żurawli, Bili Kruky, Weseła hromada, Wodohraj, Hotur, Zoria, Iskry’ 80, Kanny, Karpaty, Niczeńky, Orden, Romen, Swojaky, Sołokija, Chwyla, Czeremszyna.

22–23 czerwca 1985 r. w Operze Leśnej w Sopocie odbył się ІX Centralny Przegląd Amatorskich Zespołów Artystycznych UTSK, którego reżyserem był znów Wołodymyr Wasilewski. W scenografii wykorzystano twórczość gdańskiego artysty Andrija Mentucha. Konferansjerzy: Bohdan Siutryk i Żywilla Pietrzak. Festiwal składał się z pięciu koncertów („Akord”, „Rytmy młodych”, „Źródło ludowe”, „Pieśń łączy” i muzyki cerkiewnej w Teatrze Muzycznym w Gdyni). Wystąpiły 34 zespoły: Mrija, Prolisky, Bandura, Dolyniany, Wereteno, Werchowyna, Arkan, Połonyna, Zespół bandurzystów, Czajka, Metełycia, Na strunach sercia, Łastiwka, Zorepad, Desna, Hotur-II, Strumoczok, Kanny, Swojaky, Okmel, Kałyna, Czeremszyna, Wodohraj, Zoria, Bili Kruky, Czumaky, Orden, Susidojky, Dumka, Osławiany, Czeremosz, Łemkowyna, Zespół Tańca z LO Nr 4, Żurawli, Sierakowice, Wasyloczky.

Jubileuszowy X Festiwal Ukraińskiej Pieśni, Muzyki i Tańca odbył się 4–5 lipca 1987 r. w Operze Leśnej w Sopocie. Reżyserem tego Festiwalu był Bohdan Siutryk, konferansjerami – Elżbieta Jaworska i Bohdan Siutryk. Cztery koncerty oglądało ok. 8000 widzów. Wystąpiło 45 zespołów (ponad 800 wykonawców): Czajka, Werchowyna, Połonyna, Żurawli, męska grupa ze wsi Ryboły, Metełycia, Wereteno, Arkan, Zespół Tańca LO Nr 4 z Legnicy, Dumka, Czeremosz, Osławiany, Czeremucha, Czajka (Kliszczele), Hałyczany (Górowo Iławieckie), Susidojky, Dolyniany, Dumka z Gromadki, Łemkowyna, żeńska grupa wokalna z Dobrywody, Mrija, Grupa bandurzystów z Gdańska, Bandura, Roman Hawran, Na strunach sercja, Kałyna, Ranok, Zorepad, Czumaky, Czarodiji, Bili Kruky, Zoria, Okmel, Krajan, Wodohraj, Rozmaj, Amator, Czeremszyna, Osełedec’, Lyman, Awres, Orden.

Ciekawym i przełomowym okazał się XI Festiwal Ukraińskiej Pieśni, Muzyki i Tańca, który odbył się w dniach 1–2 lipca 1989 r. w sopockiej Operze Leśnej. Reżyserem Festiwalu był Bohdan Siutryk; konferansjerami – Bohdan Siutryk і Żywilla Pietrzak. Na program składały się cztery koncerty („Nasza pieśń, nasza duma”, „Pójdę w muzykę”, „Z wieku w wiek”, „Z kraju w kraj”). W klubie studenckim „Żak” odbył się Nocny koncert, na którym wystąpiła grupa Ve-Ve i Braty Hadiukiny. Widzowie (ponad 10 000) obejrzeli w Operze Leśnej występy 31 zespołów (ponad 700 wykonawców), takich jak: Czeremosz, Dumka, żeńska grupa wokalna z Wólki Terechowskiej, Czeremucha, Hałyczany, Dumka z Gromadki, grupa wokalna z Ogrodników, Osławiany, Łemkowyna, Żurawli, Werchowyna, Połonyna, Chór Młodzieży Ukraińskiej z Koszalina, Metełycia, Wigor, Wereteno, Bezimennyj, Kałyna, zespół ze Strzelc Krajeńskich, Jazda Próbna z Gdańska, grupa bandurzystów z Gdańska, Bandura, Roman Hawran, Olga Lewczyszyn, trio wokalne z LO w Legnicy, Prometej, Proekt, Wodohraj, Czarodiji, Sołokija z Cyganka, Czumaky, Weselica ze Stowarzyszenia Czechów i Słowaków, Narodni naspiwy z Ukrainy, Hurt Oleha Kulczyckoho, Werchowyna z Kanady. Po raz pierwszy na Festiwalu na scenie i wśród widzów widać było ukraińskie niebiesko-żółte flagi i zabrzmiał Hymn „Szcze ne wmerła Ukrajina”. Z przemówieniami wystąpili pierwszy ukraiński poseł na Sejm RP Włodzimierz Mokry i Bohdan Horyń - dysydent z Ukrainy.

XІI Festiwal Kultury Ukraińskiej zorganizowany został już przez Związek Ukraińców w Polsce - spadkobiercę Ukraińskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego. Odbył się w dniach 29-30 czerwca 1991 r. w Sopocie w Operze Leśnej. Jego reżyserem był Petro Kolisnyk, a konferansjerami: Natalia Samotos, Andrij Cyhanok, Stecio i Jurcio (Stepan Orobeć і Jurko Wynnyczuk), Olena Kosiaczenko і Krzysztof Stasierowski. Odbyło się pięć koncertów („Sprobuj Hancio, jaka nasza, cy ne bude persza klasa”, „Pisnja bude pomiż nas”, „I bjut’ pisnjamy w hrudy”, „Oj, szczo ż to za szum uczynywsja”, koncert galowy „Ukraina mówi”). Dla prawie 6000 widzów występowało ponad 20 zespołów i soliści: Nina Matwijenko, Zołoti kluczi, Nazarij Jaremczuk, Smericzka, zespół chóralny Dumka, Huculszczyna, Dżerelo, bandurzyści, Roman Kumlyk ta joho muzyky, Ruch, Wasyl Żdankin, Wika, Wiktor Morozow, Zahrawa (Ukraina), Metełycia, Wigor, Bezimennyj, Dumka, Susidojky, Widhomin, Hałyczany, Łemkowyna, Osławiany, Czumaky, Zoria, Bajzel, Chwyla, Mach Tang, Otaman, Ha Hamalija, grupy wokalne z Podlasia, Czeremosz, Żurawli, Chór Tysiąclecia, Połonyna. Widzowie mogli wybierać wśród imprez towarzyszących: wieczór literacko-artystyczny, koncert muzyki cerkiewnej i „Ukraińskie noce”. Wśród zaproszonych osób byli: Wiceminister Kultury i Sztuki RP Michał Jagiełło, poseł na Sejm RP Włodzimierz Mokry oraz ukraiński poeta Ihor Kałyneć.

ХІІІ Festiwal Kultury Ukraińskiej odbył się 26–27 czerwca 1993 r. w sopockiej Operze Leśnej. Reżyser – Petro Kolisnyk, konferansjerzy: Maria Stepan, Anatolij Chostikojew, Bogdan Beniuk. W 5 koncertach wystąpili: Aksel, Dibrowa, Dumka, Klycz, Klozet, Łesia Ulyczna, Osławiany, Powija, Połonyna, Wij, Elema, Żaba w dyryżabli, Oleksandr Tyszczenko, Tajisija Powalij, Czorni Czereszni. Imprezy towarzyszące: koncert „Muzykanci Ukrainy prezentują” (24 czerwca, Ratusz Staromiejski w Gdańsku) Koncert Muzyki Cerkiewnej (25 czerwca, Kościół pw. św. Mikołaja w Gdańsku), Koncert Rockowy (27 czerwca, wystąpili The Ukrainians z Leeds, Wielka Brytania). Goście: Wiceminister Kultury i Sztuki RP Michał Jagiełło, Minister Kultury Ukrainy Iwan Dziuba, Ambasador Ukrainy w RP Gennadij Udowenko.

W roku 1995 po raz pierwszy od 1967 r. Festiwal odbył się na terenach, skąd wysiedlono Ukraińców. XIV Festiwal Kultury Ukraińskiej miał miejsce 1–2 lipca w Przemyślu w kompleksie sportowym „Hala” (główne koncerty). Imprezy towarzyszące odbywały się w Centrum Kultury, cerkwiach i kościołach miasta. Reżyserem owego święta kultury był Kyryło Stecenko; projekt logo festiwalu wykonał lwowski artysta Wołodymyr Kaufman; koncerty poprowadzili Maria Stepan, Ostap Stupka, Kyryło Stecenko i Stefko Orobeć. Na koncertach wystąpiło ok. 600 wykonawców, w tym: Połonyna, Prolisky, Kyczera, Chór Kameralny ze Lwowa, Kijowski kwartet saksofonistów, Chór Kyjiw, Żurawli, Osławiany, Ruch, Poleskie sokoły, Cwit kałyny, Bandura, Dibrowa, Wólka Terechowska, Kałyna, Zbyrana kapelia, Pikkardyjska Tercja, Braty Bluzu, Taras Petrynenko. W ramach festiwalu odbyły się imprezy towarzyszące: koncert rockowy „Ukraińskie noce”, koncert muzyki cerkiewnej, koncert Chóru Kyjiw, koncert Etelli Czupryk. Otwarte były wystawy „Zabytki sztuki cerkiewnej w obrazkach dzieci i młodzieży”, „Współczesna sztuka ukraińska”, „Rzeźby” Mirosława Maszlanki; odbyła się prezentacja tomu tłumaczeń utworów Ihora Kałyncia „Podsumowując milczenie” i przedstawienie teatralne „Zapiski wariata”. Zaproszeni goście: Wiceminister Kultury i Sztuki RP Michał Jagiełło, p.o. Ministra Kultury i Sztuki Ukrainy Mykoła Jakowyna, poseł na Sejm RP Mirosław Czech, Wojewoda Przemyski Stanisław Bajda, Radca Ambasady Ukrainy Teodozij Starak.

W rok 50. Rocznicy Akcji „Wisła” ХV Festiwal Kultury Ukraińskiej znów odbył się w Przemyślu 28–29 czerwca 1997 r. na stadionie „Polonia”. Reżyser – Serhij Proskurnia. W pięciu koncertach wystąpili: Dumka, Osławiany, Żurawli, Witrohon, Prolisky, Połonyna, Anna Kurak, Zbyrana kapelia, Chutir, Ruch, Zespół bandurzystów z Kętrzyna, Kyczera, Desna, Lubaszky; zespół żyjących na Ukrainie przesiedleńców z Polski Anhel, chór Dudaryk, Drewo, Wesilni muzyky, Skriabin, Ani Lorak, Katia Czilli, Łemkowyna, Trojisti muzyky, Placz Jeremii, Roksolanija, Taras Czubaj, przemyskie polskie zespoły oraz The Ukrainians. Imprezy towarzyszące: koncerty muzyki cerkiewnej i klasycznej, koncert chóru męskiego Żurawli; wystawy: „Zabytki architektury cerkiewnej w obrazkach dzieci i młodzieży”, Rzeźbiarstwo Mykoły Mazuryka, „Galicja w starej fotografii”. Zaproszone osoby: Premier Rządu RP Włodzimierz Cimoszewicz, Wiceminister Kultury i Sztuki RP Michał Jagiełło, Wiceminister w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Katarzyna Piekarska, posłowie na Sejm RP Jacek Kuroń i Mirosław Czech, zastępca Ministra Kultury i Sztuki Ukrainy Leonid Nowochat’ko, Ambasador Ukrainy w RP Petro Sardaczuk, Radca Ambasady Ukrainy Teodozij Starak.

XVI Festiwal Kultury Ukraińskiej wrócił do Opery Leśnej w Sopocie, odbył się w dniach 24–25 czerwca 2000 r. Reżyser – Wasyl Wowkun, konferansjerzy: Maria Stepan, Jarosław Kulczycki, Ostap Stupka. Sześć koncertów („Zabawy i tańce wojska zaporoskiego”, „Marko Pekelnyj”, koncert zespołów wokalno-instrumentalnych z Polski „Pejzaże wspomnień”, „Ukraińskie noce”, „Dyrda”, „Kozackie zabawy”) obejrzało 4000 osób. Patronat nad ukraińskim świętem objęli Premier Rządu RP Jerzy Buzek, Premier Rządu Ukrainy Wiktor Juszczenko. Na Festiwalu gościli: Marszałek Sejmu Maciej Płażyński, Premier Rządu RP Jerzy Buzek, Minister Kultury i Sztuki Ukrainy Bohdan Stupka oraz Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP Kazimierz Michał Ujazdowski. Wystąpili: Ranok, Osławiany, Czeremosz, Dumka, Kyczera, Chutir, Julia Doszna, Ludowy zespół tańca im. P. Wirskiego, grupa rockowa Ve-Ve, Mandry, Kozacki zabawy, Kyjiw, Horpyna, Etnoos, Dnipro, Ruch, Kijowski Eksperymentalny Teatr na szczudłach, Żurawli, Suzirja, Zespół muzyki dawnej Konstantyna Czeczeni, Syntagma, Namysto, Kozak Mamaj, Lubow Skoropadiuk, Szkoła artystyczna z Toronto, Witrohon, Horycwit, Grupa Inicjatywna UB, wokalne trio Wereszczycja, Bandura, zespół taneczny San, szkolny zespół bandurzystów „Peremyszl”, Kentrzyński bandurysty, Połonyna, Prolisky, Metełycia, Rodyna, Kałyna, Trojisti muzyky rodyny Tafijczukiw, Ludowy zespół „Drużba”, Zespół Folklorystyczny „Makowycja”. Imprezy towarzyszące: Koncert muzyki cerkiewnej, prezentacja książki Ostapa Łapskiego „Mij poczytaczu”, spektakl Teatru im. Iwana Fraki „Kariera Artura Ui” z udziałem Bohdana Stupki i sympozjum naukowe „Gdańsk-Lwów”. Od tego roku zapis koncertów Festiwalu pojawia się w TVP2.

XVІI Festiwal Kultury Ukraińskiej odbył się w dniach 28–29 czerwca 2003 r. w sopockiej Operze Leśnej. Reżyserem ponownie był Wasyl Wowkun. Odbyło się pięć koncertów („Dyrda”, „Huculia”, „Słońce z połoniny”, „Hej, zagrajcie hudacy”, „Trembit trembitannja”), w których wystąpiły: Pokuttia, Okean Elzy, Lemky Kyjewa, Kyczera, Rodowid, Witrohon, Osławiany, Grupa Inicjatywna UB, Rodyna, Huculski Zespół Pieśni i Tańca, zespoły Czeremosz, Ranok, Dumka, Horpyna, Perkalaba, kobziarz Taras Kompaniczenko, Serencza, Orkiestra św. Mikołaja, Czeremszyna, Chutir, Rosawa, Julia Doszna, Metełycia, Kentszyński bandurysty, Oleś Żurawczak, Roksana Wikaluk. Patronat nad Festiwalem objął Przewodniczący Rady Ministrów RP Leszek Miller. Na Festiwalu gościli: zastępca Ministra Kultury i Sztuki Ukrainy Leonid Nowochat’ko, Ambasador Ukrainy w RP Oleksandr Nykonenko, Wicemarszałek Województwa Pomorskiego Bogdan Borusewicz. Imprezy towarzyszące: koncert muzyki cerkiewnej (Chór Bojan, Namysto, Żurawli, Syntagma, Chór mieszany Przemyskiego oddziału ZUwP), koncert muzyki klasycznej (Marta Boberska, Natalia Rewakowicz), spotkanie literackie (Jurij Izdryk, Taras Prochaśko), seminarium „Kultura w mediach: doświadczenie polskie i ukraińskie”.

9–10 lipca 2005 r. w Sopocie w Operze Leśnej odbył się XVIІI Festiwal Kultury Ukraińskiej, którego reżyserem był Wasyl Wowkun, koncerty natomiast prowadzili: Beata Gwoździewicz, Maria Stepan, Jewhen Nyszczuk i Rober Leszczyński. Odbyły się 4 koncerty: „Oj, na Iwana, oj , na Kupała” (w 2 częściach), Koncert Galowy w dwóch częściach („Kwiat paproci”, „Razom nas bahato”), „Iwaniwska rosa”, „Którzy pochodzą od słońca”. Łącznie w koncertach wzięło udział ok. 700 wykonawców, w tym: Akademicki chór ludowy im. H. Weriowki, Tanok na Majdani Kongo, Talita Kum, Tartak, Osławiany, Witrohon, Metełycia, Dumka, Horycwit, Tanok, Zespół Taneczny z Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Przemyślu, Krajina mrij, Okmel, Berkut, Ruch, Tołhaje, Kwartet, Wesełka, Justyna Gela, Gorgisheli, Horpyna, Żurawli, Chór im. M. Berezowskiego, Syntagma, Namysto, Chór mieszany Przemyskiego oddziału ZUwP, Widymo, a także Mychajło Haj, Roksana Wikaluk. Festiwal odbywał się pod honorowym patronatem Prezydenta Polski Aleksandra Kwaśniewskiego i Prezydenta Ukrainy Wiktora Juszczenki. Spośród zaproszonych gości przybyli: były premier RP Jerzy Buzek, Nadzwyczajny i Pełnomocny Ambasador Ukrainy w RP Ihor Charczenko, przedstawiciel Kancelarii Premiera RP Jacek Kluczkowski, Wiceminister Kultury i Turystyki Ukrainy Olga Kostenko. Wydarzenia towarzyszące: prezentacja ukraińskich filmów współczesnych, prezentacja książki „Wiele twarzy Ukrainy”, koncert muzyki cerkiewnej i Klub Festiwalowy.

XIX Festiwal Kultury Ukraińskiej odbył się 12–13 lipca 2008 r. w sopockiej Operze Leśnej. Reżyserami byli Oleksij Chetczykow i Wołodymyr Hołosniak, a konferansjerami Liliana Rebryk, Maria Stepan, Tomasz Kamel, Roman Bodnar i Jewhen Nyszczuk. Odbyło się pięć koncertów z cyklu „Barwy Petriwki” („Pójdźmy do tańca”, „Śpiewające koło”, „Muzyka lata I”, „Muzyka lata II”), w których udział wzięli: Mandry, Pokuttia, Bożyczi, Shokolad, Dumka z Kijowa, Pid Oblaczkom (Toronto, Kanada), Horycwit, Czeremosz, Metełycia, Arkan, Witrohon, Osławiany, Dumka, Ranok, Czeremcha, Rodyna, Nadija, Dyki bdżoły, Lemko Tower, Mamaj, Horpyna, Izpreżdy wika, Chutir, Suzirja, Namysto, Dżereło, Syntagma, Chór mieszany Przemyskiego oddziału ZUwP, duet Angelicus, chór Oranta, MenSound, Dollheads, a także soliści Oksana Terefenko, Roman Hawran, Julia Doszna. Patronat honorowy nad Festiwalem objęli Prezydent Ukrainy Wiktor Juszczenko i Prezydent Polski Lech Kaczyński, a marszałek Sejmu RP Bronisław Komorowski i Przewodniczący Rady Najwyższej Ukrainy Arsenij Jaceniuk objęli patronatem koncert-requiem „Panachyda za zmarłych z głodu”. Na Festiwalu gościliśmy: Ministra Michała Kamińskiego, Nadzwyczajnego i Pełnomocnego Ambasadora Ukrainy w RP Oleksandra Mocyka, Ministra Kultury i Turystyki Ukrainy Wasyla Wowkuna, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP Bogdana Zdrojewskiego. Imprezy towarzyszące: wystawa fotograficzna „Karpaty bez granic”, prezentacja znaczków pocztowych, prezentacja współczesnych filmów ukraińskich, koncert-requiem „Panachyda za zmarłych z głodu”, koncert muzyki cerkiewnej, seminarium poświęcone 70. rocznicy urodzin Wasyla Stusa „Dysydenci i intelektualiści w czas totalitaryzmu, portret po latach. Polska, Ukraina, Niemcy; prezentacja czasopisma „Ukrajinskyj żurnal”, folk-rock koncert w klubie Atelier, etno-jazzowy koncert „Wiele oblicz Ukrainy” w Klubie Ucho w Gdyni.

Dzięki prezentacji Festiwalu w polskiej telewizji publicznej zwiększyła się ilość jego odbiorców. Fragmenty koncertów festiwalowych pokazywała także telewizja na Ukrainie.

Materiał zebrała Katarzyna Seń